" على قهرمان شمشير ، سخن ، خردمندى ، وفا ، جانبازى ، ايمان ، حقيقت پرستى ، ايثار ، شكيبائى ، تقوى ، سادگى ، عدالت و عبادت . آنكه در صحنه‌هاى خونين نبرد شمشير پر آوازه اش صفوف دشمن را به بازى مى گيرد و در دل شب‌هاى ساكت مدينه همچون يك روح دردمند و تنها ، در زير سايهء روشن نخلستانهاى حومهء مدينه سر در حلقوم چاه مى برد و غريبانه مىنالد ، زندانى بزرگ خاك ! ( 1 ) در تاريخ ، صرف نظر از همهء عقايدى كه ما داريم ، و صرف نظر از تعصبى كه ( به عنوان شيعه ، به على ( عليه السلام ) داريم ، به انسانى برخورد مى كنيم كه نياز بشر را به داشتن نمونه‌هاى اعلا و مطلق فضايلى كه در روى زمين ، انسانى جامع آنها نمى تواند باشد ( حتى در اساطير هم ) و چنين شخصى بايد باشد ، اما نيست ، بر آورده مىكند . " نياز انسان را به داشتن مظهر نيرومندى مطلق ، و قدرت بى شكست كه " هركول " ها را ، در اساطير بوجود آورده ، و نيازش را به داشتن مظهر سخن پاك و صادق و زيبا ، كه منشأ آفرينش " دموستنس " در يونان مىشود ، اين رب النوع ، در وجود خويش ، واقعيت بخشيده ، چون هم نمونهء شمشير است ، هم نمونهء سخن و مظهر فداكارى مطلق ، به خاطر انسان ، كه همواره بشر در اندام " پرومته " ها جست و جو مى كرده ، در تاريخ و حرمت خويش ، مى گذرد و شكست خود و خاندانش را براى مصلحت ديگران تحمل مىكند ، و حتى مانند " پرومته " زنجير را ، و حتى مانند " پرومته " كركس را ، و تكه تكه شدن جگر را . . . . " على ( عليه السلام ) ، رب النوع انواع گوناگون عظمت ها ، قداست‌ها ، زيبايى ها و احساس‌هاى مطلق است . از آنگونه مطلق‌هايى كه بشر همواره دغدغهء ديدن و پرستيدنش را داشته ، و هرگز نبوده ، و معتقد شده بود كه ممكن نيست در كالبد يك انسان تحقق پيدا كند ، و ناچار ، مى ساخته است . . . .

--> 1 . محمد ( ص ) خاتم پيامبران ج 1 ، ص 477 ، از انتشارات حسينيه ارشاد .